Nakakaasar ka na ah. Nang-iinsulto ka ba? O baka busy ka lang. Alam kong wala na akong karapatan pero asar eh. Feeling ko palusot mo lang ‘yun. Palusot ka lang nang palusot. Totoo bang busy ka lang? Ano na naman ang sasabihin mo? Ayokong magsinungaling ka sa’kin dahil hindi kita minsan man niloko. Alam ko, pinagtataguan mo ako. Alam ko. Iyon ang pakiramdam ko. Insulto. Insulto sa part ko. O baka ayaw mo lang na may koneksyon ka sa’kin kasi, baka meron ka na. Ok lang sana, kaso bakit ganun? Kelangan mo pang gawin ‘yon? Para makasakit? Nasasaktan ako. Alam mo namang emosyonal akong tao. Sa sobrang emotional, eh, naglaslas ako. Pero nakaraan na ‘yon. Ayoko na rin maalala. Kaya nga, gusto ko may koneksyon pa rin tayo. Para masaya. Para maramdaman ko man lang na parang wala lang ang lahat. Pero sa halip, nasasaktan ako kasi sa pakiramdam na lumalayo ka na sa’kin, na hindi na ako ganung kaimportante sa buhay mo, na ayaw mo maalala ang lahat. Ok lang sana ‘yun, kaso mali ang paraan mo. Hindi rin kita masisi. Baka nabulag ka na rin. Niya. Nila. Ng mga bagay na nasa palibot mo. Ng panahon. Ng oras. Alam kong wala na ako pero.. Pero..
Magparamdam ka! Hmf. Tampo na ako. Huhuhuhuhuhu T_T
